Op de website van de Stichting Anorexia en Boulimia Nervosa kwam ik informatie tegen over nazorgzelfhulpgroepen. Een nazorghulpgroep is een vertrouwde plek waar je met lotgenoten openlijk over je eetstoornis (verleden) kan praten. Je wisselt ervaringen uit, steunt en adviseert elkaar. Op dit punt is het de bedoeling dat de leden zelf initiatief nemen, een nazorgzelfhulpgroep vraagt om actieve deelname. Een nazorghulpgroep word opgezet omdat je eetstoornis nog niet voorbij is na een behandeling. Je komt regelmatig moeilijke momenten tegen bij het oppakken van het gewone dagelijkse leven zoals boodschappen doen, koken, kleding kopen, sociale contacten onderhouden, solliciteren en ga zo maar door. Deelnemen aan de groep kan een terugval in je ‘oude’ (eet)gedrag voorkomen en het biedt je de mogelijkheid al je onzekerheden en vragen met lotgenoten te bespreken. De groep wordt begeleid door mensen die een eetstoornis hebben (gehad) en ook zelf een hulpverleningstraject hebben doorlopen. Ze hebben een training gevolgd en zijn werkzaam bij de SABN.
Maar de grote vraag: Bestaat er ook zoiets online? En hoe kan ik hieraan bijdragen om dit een positieve ervaring voor mijn doelgroep te maken?
Gisteren heb ik voor het vak “Experimental Media” een bezoekje gebracht aan het ModeMuseum in Hasselt. Het museum is een onderdeel van de Vlaamse Gemeenschap en de dienst toerisme. Aan de hand van authentieke kledingstukken, accessoires, illustraties en foto’s schetst het Modemuseum de geschiedenis van de kleding van de 18de eeuw tot vandaag.
De medewerkers van het museum vonden het geen probleem dat we vaker een bezoekje brachten en bezorgden ons onmiddellijk brochuremateriaal. Ze waren enthousiast over ons project en gaven ons ook een e-mailadres en telefoonnummer voor contact op te nemen met de persoon die het educatieve onderdeel van het museum verzorgt.
Ik was net op zoektocht doorheen “anorexialand” en via thinspirationsites
Een thinspiration is een erg dunne, aantrekkelijke vrouw, vaak een bekende actrice of een model, eentje dat veel succes heeft in het verliezen van gewicht of bekend is om het hebben van een eetstoornis. Bekende thinspirations zijn Nicole Richie, Mary Kate Olsen, Eva Longoria en Kate Moss.
Kwam ik terecht op de definitie “Food porn”, wat voor mij een geheel nieuw begrip was. Food Porn is een term voor een spectaculaire visuele presentatie van eten.
Minder bekend is de populariteit van “Food Porn” bij blogs over eetstoornissen. De reacties op “Food Porn” zijn vaak determinatie, afschuw, verlangen en tevredenheid. Ze zijn vaak een vervanging van het echte eten van het voedsel in de foto’s. Bij Boulimia communities, wordt “Food Porn” dan weer voorgesteld met een “binge trigger warning” omdat men de drang naar een binge-purge cirkel wil vermijden.
Binge Eating Disorder (BED) is een psychische aandoening die behoort tot de eetstoornissen. Net als bij boulimia nervosa hebben personen die lijden aan deze stoornis perioden waarin ze grote hoeveelheden voedsel tot zich nemen, maar in tegenstelling tot boulimia ontbreekt de drang om gewichtstoename te compenseren.
Purgeren is voedsel uit het lichaam verwijderen (door het gebruik van laxeermiddelen).
Food Porn
http://www.foodlog.nl/weblog.php?id=D20061110
http://www.thefoodpornographer.com/
Thinspiration
http://fienneke.punt.nl/?id=311455&r=1&tbl_archief=&
http://losingweight.punt.nl/?gr=783194
Een eetstoornis is een psychische aandoening, een afwijking van het normale eetgedrag behorend bij de leeftijd, het geslacht, en dergelijke. Het probleem kan zich bevinden in de hoeveelheid voedsel die iemand tot zich neemt (te veel of te weinig), in eetaanvallen, in het uitbraken van voedsel (met als doel gewichtscontrole), in voedselweigering, … Indien de betroffene lijdt aan overeten, ontstaat het risico van obesitas (vetzucht).
Soorten eetstoornissen
- Anorexia Nervosa
- Boulemia
- Binge Eating
- Orthorexia Nervosa
Mijn coaching op donderdag 23 / 11 / 06 met promotoren Bart Geerts en Niels Hendriks gaf me meer duidelijkheid over welke richting ik uit wil met mijn thesis. Mijn thema ging rond domotica, maar ik twijfelde over mijn eigen engagement voor dit onderwerp. Daar we een jaar bezig zijn met het thema moet het dus iets zijn dat me echt interesseert. Daarom dacht ik aan een “sociaal thema” en door mijn eigen “complexen” rond eten was het een natuurlijke keuze om rond eetstoornissen te gaan werken. Daarna was het nog de vraag wat er allemaal mogelijk was rond eetstoornissen in combinatie met nieuwe media. Ik vond onderzoek dat al wat meer weergaf over “internet behandelingen van eetstoornissen” en zo kwam ik tot mijn nieuwe onderwerp voor mijn thesis.
Donderdag heb ik het nieuwe thema met mijn promotoren besproken, die enthousiast leken over het thema. Niels kon onmiddelijk het eindproduct van mijn thesis voor ogen halen, een community waarin er op een positieve manier aan nabehandeling van eetstoornissen wordt gedaan. Ze hebben me gezegd dat ik best wat meer opzoekingswerk kan doen naar zelfhulpsites en dan een keuze moet maken tussen eetstoornissen als onderwerp of het gewone afvallen zoals bij de weight watchers gedaan wordt. Ik moet meer informatie vinden over eetstoornissen en mijn doelgroep met hun kenmerken onderzoeken voor ik contact opneem met externe partners, zoals de instelling voor Anorexia in Tienen. Ik moet ook een poging doen om een goede onderzoeksvraag te formuleren, maar mijn propositie moet gelukkig niet helemaal opnieuw geschreven worden.
Ingedeeld onder: Bloggen
Ik vind bloggen een heel gek gebeuren. Ook al zit ik helemaal in de sector van webdesign en programmeren, toch heb ik nog geen benul van het opzetten van het blog en het aanpassen van het content management systeem. Het gaat nog een heuse zoektocht worden doorheen WordPress om mijn zin te vinden. Ik hou van een proper aangepast design en niet van de “standaard” template achtige dingen. Ik hoop dat dit flexibel genoeg gaat zijn om er iets aan te doen. Tot zover mijn relaas over het BLOGGEN.
PS: Moet ik hier nu groetjes ofzo onder schrijven? Of wordt dat niet gedaan?
