Ik ben deze voormiddag in Genk geweest voor een coaching met promotor Bart. De volgende bemerkingen waren er op mijn onderzoek: Mijn voorpagina moet een wetenschappelijk onderzoek uitstralen en geen tijdschriftencover. Ik kan beter op veilig spelen en het design van de online community als opzet voor mijn cover gebruiken.
Het eerste deel van mijn thesis was in orde, maar het onderdeel waarbij ik een analyse maak van de online communities is nog niet helemaal in orde. Ik ben teveel van het boek van Jenny Preece uitgegaan en moet mijn interviews meer aan bod laten komen. Want wat is er zo vernieuwend met de toepassing van online communities op Anorexia Nervosa? Dit onderdeel is onderbelicht.
Ik moet de punten van Preece gaan weerleggen en de input uit mijn interviews veel meer betrekken. In de beschrijving van de community moet ik de hele opsomming herwerken. Ik moet me meer focussen op wat ik nodig heb voor een community te bouwen voor Anorexia Nervosa. Sommige onderdelen die ik bespreek zijn niet evident of relevant voor de uiteindelijke community. (Ik mag bijvoorbeeld vermijden dat ik zeg dat de communities reclame bevatten, maar kan wel in mijn conclusie formuleren “Het is uit den boze dat er reclame op de community staat)
Ik mag stukjes uit mijn interviews verwerken. Bijvoorbeeld een psychiater of psycholoog aan het woord laten.
Ik moet duidelijk maken waarom deze community een bijdrage levert aan de nazorg. Wat is de meerwaarde van mijn community?
Het prototype kan best besproken worden voor ik de conclusie bespreek. Zo kan ik in het prototype een korte inleiding geven uit de interviews. Daarna kan ik in mijn conclusie zeggen uit de vergelijkende studie ben ik tot de volgende feiten gekomen en kom ik terug op mijn algemene vraagstelling.
De vergelijking tussen de communities moet niet zo uitgebreidt. Ik kan zeggen dat ik deze commmunities onderzocht heb, en vergeleken op basis van een aantal criteria die ik opsom (belangrijkste punten eruit halen) en daarnaast de community voorstellen.
Voor mijn verder onderzoek van mijn online community moet ik de vragen echt toespitsen op nazorg:
Wat zijn de knelpunten? Wat kan echt niet? Is mijn community relevant voor de zorg en nazorg van Anorexia Nervosa? Waarom wel/niet? Wat maakt het uniek?
Ze zeggen altijd “de laatste loodjes wegen het zwaarst”. Er is niks minder waar. Ik heb de hele dag tegen sneltempo aan mijn thesis gewerkt, buiten dat uurtje dat ik naar Heusden ben gereden om een dietiste te interviewen. Ik hoop het te halen. Momenteel steekt het “meeste” van mijn document ineen, de opbouw is er, maar er ontbreken toch nog feiten en ik ben volop mijn bronnen op de goede manier aan het neer schrijven en ik moet ook nog mijn onderzoek (interviews) fatsoenlijk uitschrijven (ik beschik over een pakketje van ongeveer 50 blz interviews). Conclusie: dag en nacht vanaf nu … Succes aan mijn medestudentjes!
Ingedeeld onder: Thesis
Nog 2 weken te gaan, de tijd gaat snel voorbij … Ik heb al een hele boel interviews achter de rug (voor mijn onderwerp gezien toch). Ik heb me gespecialiseerd in het telefoneren, dat moet je wel wanneer je in totaal een 30 tal psychiaters, dietisten, dieetdiensten en pediaters gecontacteerd hebt 
Ik ben momenteel zelf de bestaande communities aan het evalueren. Vooral VEN spreekt me erg aan. Men is rechtuit, maar niet cru, men werkt doelgericht en er is een hele bundel informatie te vinden. Verder is het voor mij ook belangrijk dat het oog toch ook wel wat wil. En dat ontbreekt voor mij nog veel te veel op het internet, een fatsoenlijk gedesignde community. Natuurlijk is dat niet de kern van het verhaal dat ik met mijn thesis wil brengen, maar ik denk er toch wel overna. Waarschijnlijk beroepsmisvorming?
Ik heb vorige week nog een coaching gehad met mijn promotor Niels, hij vertelde me dat ik deze laatste weken nog een extra inspanning moet leveren om alles af te krijgen en vooral niet te lang mag wachten met het prototype, omdat dat ook niet niks is. Verder mag ik het onderdeel “nazorg” niet uit het oog verliezen. Daar doe ik dus momenteel alles aan.
Verder heb ik woensdag nog een examen van de lerarenopleiding en donderdag had ik jury, maar dat is hopelijk achter de rug. Komend jaar nog een paar uurtjes stage lopen en dan kan ik hopelijk ook zeggen dat ik mijn attest op zak heb.
Ingedeeld onder: Thesis
Momenteel ben ik vooral heel erg gek aan het worden van alles. Maar het einde is in zicht Ik heb maandag examen van de lerarenopleiding en donderdag voor de jury een lesje geven over Frida Kahlo. En dan nog een 2-tal weekjes en het is doomday.
Ik heb de laatste weken vooral een hele hoop interviews afgenomen en geschreven en gelezen over online communities! Meer kan ik je nu even niet vertellen. Vandaag is het coaching dus hoor ik meer over hoe het voor me staat. Succes allemaal!
Vandaag ben ik tijdens mijn thesisonderzoek weer op een, voor mij onbekende, term gestoten. Ik had nog nooit van de termen INEDIA of BREATHARIANISME gehoord! (misschien ligt dit aan mij? )
INEDIA is het zogenaamde menselijk vermogen om zonder voedsel te leven. Er zijn nooit
bewijzen gevonden dat dit inderdaad kan. Wel zijn er juist sterfgevallen bekend van mensen die zich van voedsel en drank onthielden.
BREATHARIANISME is een verwant idee. Aanhangers hiervan beweren dat voedsel, en misschien zelfs water, niet nodig zijn om het lichaam te onderhouden.
In de jaren ’90 beweerde Jasmuheen (werkelijke naam Ellen Greve) dat ze maandenlang op niets anders kan leven dan een kop thee. Het Australische programma 60 minutes vroeg haar voor medewerking aan een onderzoek.
Toen Greve vier dagen had gevast, deed een arts beroep op haar om het onderzoek af te breken. Volgens de arts waren haar pupillen verwijd, sprak ze langzaam en was ze sterk uitgedroogd. Ook was haar hartslag aan het eind van de test ongeveer tweemaal zo snel als toen ze begon. Het onderzoek werd stopgezet.
Dit verhaal heeft volgens mij niets met biologie of wetenschap te maken. Dit verhaal heeft meer te maken met een hoop (vaak hoog opgeleide) idioten die overtuigd zijn van hun gelijk en anderen willen meesleuren in hun fanatieke idealen.
Andere voorbeelden van zo een verhalen zijn bijvoorbeeld mensen die giftige slagen wekenlang bij hun baby’s in de wieg leggen om te testen of God eigenlijk wel wil dat hun kind leeft en groeperingen die massaal zelfmoord plegen omdat de wereld gaat vergaan.
Op 1 maart heb ik opnieuw een coaching gehad met mijn promotoren. Tijdens het schrijven aan mijn thesis vond ik heel weinig onderzoek naar nazorg, dus stelde Niels voor om een expertinterview te doen over de nazorg met bijvoorbeeld Ria Bremer van het boek “eetstoornissen” of met een andere expert. Zo kan ik kijken wat er algemeen wordt aangenomen over nazorg.
Daarna ga ik gestructureerd online nazorgplaatsen analyseren. Mijn vraag was dan ook hoe ik hier verder mee kon. Ik moet via communities die bestaan mensen vinden die het proces van nazorg al meegemaakt hebben. Daarnaast moet ik dan gerichte vragen stellen waarom het voor hun van nut geweest is en bijvoorbeeld vijf mensen ondervragen en hier een besluit uit trekken. De moderators van zo een communities zijn bijvoorbeeld ook doorgegroeid na een nazorgproces. Ik moet ook op een algemeen niveau kijken of het werk en of er een publiek voor is.
Ik kan misschien een vergelijking maken tussen sabn en het prikbord van het Alexianen in Tienen. Zo kan ik komen tot functionele onderdelen die ik kan gebruiken voor mijn project. Ik moet hier ook mensen voor interviewen.
Voor dit onderzoek kan ik de methode van Preece gebruiken (community centered development method) zo betrek ik de groep ook van punt 0 tot het einde. Ik kan dan ook een community tour uitvoeren (Preece) en de analyse hiervan meenemen in het gesprek met de groep maar ook zeker nog aan de begeleiding van de experten denken.
Ik ben ook een beetje bang om contact op te nemen met Alexianen, omdat ik niet goed weet wat ik moet vertellen aan de telefoon. Niels vertelde me dat ik vooral de meerwaarde van mijn achtergrond aan hun moet meegeven en zeggen dat ik mijn project niet zonder hen als experten kan doen.
Tegen de volgende coaching moet ik ook een schema hebben van alle hoofdstukken die in mijn thesis zullen staan. Ik moet contact opgenomen hebben met Alexianen en een afspraak gemaakt hebben voor mijn onderzoek.
Ik ben er een beetje laat mee, maar hier is alsnog mijn evaluatie van het coachingmoment van 8 februari. De belangrijkste kritiek die er op mijn presentatie gekomen is, is dat ik de hulpverleners er van het begin moet bij betrekken, al tijdens het onderzoek en ontwerpproces. Ze moeten een onderdeel van mijn community zijn. De community zal dan ook een vorm van hulpverlening zijn.
Ik moet dan ook eens kijken hoe ik die experten ga moeten bevragen in mijn onderzoek. Het belangrijkste boek dat ik voor mijn onderzoek naar communities nodig zal hebben is het boek van Jenny Preece. Ook Amy Jo Kim zal van belang zijn in mijn thesisonderzoek.
Ik moet me ook niet beperken tot één expert, maar moet me gaan bevragen bij verschillende hulpverleners of ze bereidt zijn tot samenwerking. (brief schrijven – eventueel rondmailen)
Verder moet ik zoeken naar verschillende soorten therapieën en hoe die online zouden kunnen werken.
Tyra Banks heeft er tijdens haar carriere altijd als een supermodel uitgezien, omdat dat haar job was. Recent is ze wat bijgekomen en dat heeft een kettingreactie teweeg gebracht in de pers en in onze maatschappij. Tyra Banks laat horen wat ze hiervan vindt!
Omdat ik weet dat ik nog wat werk heb voor ik mijn deskresearch kan afronden, ben ik vandaag naar de bib geweest. Ik heb vooral opzoekingswerk verricht rond de nazorg van Anorexia Nervosa, maar ook rond online communities. Over dat eerste heb ik 3 boeken* gevonden, maar voor dat tweede ging de zoektocht niet zo vlot. Blijkbaar kent de Hasseltse bibliotheek geen online communities en gemeenschappen, dus moet ik het net maar eens afschuimen voor wat handige informatie en boeken voor mijn thesis rond communities (of mijn cursussen van de afgelopen jaren nog eens terugzoeken).
Desnoods moet ik maar eens bij een vriendin in Leuven gaan logeren om daar eens een kijkje te nemen in de bib. Ze had me al gezegd dat ze zich wel zou opofferen om mee in de bib van de KUL te gaan zoeken zolang ik dan ’s avonds maar mee ging genieten van het nachtleven. Wat moet dat moet he 
Alles voor de thesis!
Ook heeft mijn contactpersoon X, me laten weten dat ze nog mensen kent en dat ze hun gaat contacteren, voor ik een mail stuur met de vraag om medewerking.
Verder moet ik eerlijk zeggen dat ik me, door mijn schema voor de komende 2 weken, wat in het nauw gedreven voel. Mijn examens komen eraan en daar mag ik echt niet op falen. Maar ook de groepswerken, waar ik voor Gamelab een marketingplan met alles erop en eraan moet maken en voor Experimental Media nog heel wat met mijn groepje moet beraadslagen voor ons project voor het modemuseum, nemen heel wat tijd in. Nog even tanden bijten … De thesis zal toch even moeten wachten (of toch een beetje ). Ik vind het vrij spijtig, want ik vind dit wel het leukste wat ik al voor c-md heb kunnen doen. Iets wat mij persoonlijk helemaal ligt en waar ik anderen mee kan helpen (hoop ik)!
3 Boeken
1. Gewichtige lichamen (M.Rekkers)
2. Zorgen voor jezelf – slank, slanker, slankst (J. Spaans)
3. Anorexia Nervosa – Hoe doorbreek ik de cirkel? (Y. Simon)
Ik heb net prachtig nieuws gehoord. Bijna elk jaar ga ik op luilekkervakantie in Spanje en voor mijn vakantie spaar ik heel wat geld bijeen om daar op de marktjes en in de gezellige winkelstraatjes te spenderen. Het probleem is meestal wel dat de maten zo klein zijn, dat mijn pink er zelfs nog niet in kan . Maar volgend jaar zal dat niet meer het geval zijn!
Kleine maten zijn namelijk binnenkort taboe in de etalages van de modewinkels in Spanje. Dan spreekt men wel van bijvoorbeeld Mango en Zara. Dit doet men omdat de Spaanse regering pleit voor een gezonder lichaamsbeeld, waar helemaal niks mis mee is, want het heersende mode-ideaal zorgt ook in Spanje voor gezondheidsproblemen zoals Anorexia Nervosa. Men wil schoonheid en gezondheid uiteindelijk hand in hand laten gaan.
Toch ben ik blij dat ik heel wat kilo’s kwijt ben tegen volgende zomer, want de campagne wordt tot nu toe alleen maar uitgevoerd in de grote modewinkels en aangezien ik meer een markt-shopper (in Spanje) ben, wil ik toch genieten van al dat (goedkoop) moois dat er te vinden valt!
Neem hier ook eens een kijkje wanneer je benieuwd bent welke maat je in het buitenland moet aanschaffen. (Waarschuwing, dit kan schokkerende gevolgen hebben )
